Marmur
I tak marmur zyskiwał na sławie i w ciągu jednego pokolenia przestał być zwykłym kamieniem dla ludu a stał się lubianym dodatkiem wykończenia każdego większego dworu. Jednak handel tym drogocennym minerałem zaczął się później bo dopiero w cesarstwie rzymskim. Pewnego razu pewien cezar w pewnym pełnym przepychu pałacu siedział i myślał skąd wziąć złoto na nową wyprawę wojenna przeciwko ludom Germańskim. Bo ponad swoje własne życie najbardziej na ziemi pragnął wielkości i nieśmiertelności dla swojego ukochanego cesarstwa. Chciał żeby jego imperium swoim zasięgiem obejmowało cały znany i współczesny świat. I nagle przypomniał sobie wizytę w swoim pałacu jakiś czas temu pewnego młodego lecz znanego z zamiłowania do piękna pewnego księcia z Galii. Podczas wizyty zachwycił się on aż niezdrowo jego pięknymi marmurami. Co prawda w Galii ten minerał była już znana i nawet dość powszechnie używana jednak jej piękno i kolory nie mogły się w jakikolwiek sposób równać do tych widzianych w pałacu Cezara.